منم دیشب نشستم نصفی از خاطرات که بدی درشون موج میزد رو خط خطی کردمم و در نتیجه تیکه تیکه اشون کردم که هیچ اثری ازشون نمونه ....

قراره اگه خدا بخواد سال جدید رو یه سال متفاوتی داشته باشم نسبت به سالهای قبل ...!

  بچه که بودیم باچه چیزای کوچیکی ذوق میکردیم...

  با به ته رسیدن مداد و پاکن و خودکارهامون ، با پاره شدن شلوارهامون ، پاره شدن کیف و کفش مدرسه ایمون ...

چون مطمئن بودیم یه نوهشو برامون میخرند ، با یه هدیه کوچیک ولو اینکه عروسک     باشه ذوق میکردیم   ، با یه دست نوازش کشیدن برسرمون از طرف پدر و مادرمون ، با یه لبخند پدر و مادرمون کلی ذوق   میکردیم ، اما الان با چیزای خیلی بزرگ هم ذوق نمیکنیم ، کوچیک که بودیم وقتی دعوامون میکردن با یه دست نوازش آشتی میکردیم ، وقتی بهمون بد و بیراه میگفتن با یه آبنبات چوبی طرف رو میبخشیدیم ...

  اما الان خیلی چیزا عوض شده حتی ذوق هامون....

  امروزه اگه یه ناراحتی پیش اومد یا کسی بهمون تهمت و افترا زدن یا یکی بهمون نارو زد یا پولامون رو بالا کشید تا تلافی نکینم تا اون پول رو از حلقوم طرف نکشیم بیرون دست بردار نیستیم ولو اینکه به مرگ طرف ختم بشه...

امروزه روز دنیا تلافی خونه اس...

  ببینید دنیای کودکیمون با دنیای الانمون چقدر فرق کرده ...!

  دنیای کودکیمون رو بیاد بیارین .... دنیای کودکیمون کجا ؟!!! و دنیای الانمون کجا ؟!! .... با هم قیاس نیستند ....

... افسوس و صد افسوس ...

دست نوشته های من : ( آنچه از دل بر آید )

دلم برایت تنگ شده است .....

سالهاست در انتظارت مانده ام ، انتظار چه عرض کنم اما دنبال ردی از تو در زندگی ام می گردم اما دریغا که ردی به جای نگداشته ای .....

گاهی شبها بدلیل اینکه سرکی به خواب هایم بکشی به خواب می روم .

اغلب وقتها دلم بدجوری هواییت می کند و حسرت میخورد .

درست است تو را از نزدیگ ندیده ام و لمست نکرده ام و تو هم مرا ندیده ای و از حسرت هایم خبر نداری اما وقتی به قاب عکس خوش سیمایت می نگرم دل تنگی هایم و حسرت هایم باز به سراغم می ایند .

گاهی وقتها که بدجوری دلتنگت می شوم و کمبودت را احساس میکنم پرت و پلا زیاد میگویم ، مثلا به مامان و بابا می گویم بروند از بقالی سر کوچه یه عدد از تو را برایم خریداری کنند چون بدجوری کمبود نداشتنت را دارم و دلم بهانه تو را می گیرد ، اما امکان پذیر نیست ....

آری دلتنگت هستم و می شوم ، کاش برای رفع دلتنگی به خوابم بیایی ......

کاش کنارم بودی ، آخه بدجوری هوایت را کرده ام  پدربزرگ  .....

دست نوشته های من : ( آنچه از دل بر آید )

یه روز گفتی می خوام برم 

اما نمی دونستی به کجا 

فقط می دونستی به جایی باید سفر کنی

ولی من می دونستم کجا می خوای بری 

می دونستم که دلت دیگه با من نیست 

می دونستم دلت با رفتنه 

ارزش داشت که بخاطر رفتن دل منو به بازیچه بگیری؟ 

ارزش داشت برای رفتن به کجا ، اونم شهر غریب

از من ، ازعشقت ، از همه کست بگذری!؟

دلت اومد منو فدای غربت کنی!؟

دست نوشته های من : ( آنچه از دل بر آید )

اگه بعد از مدتهای طولانی اومد و سراغی از دل شکسته ی من گرفت بهش بگین رفت ،

 رفت جایی که کم محلیهای تو رو نبینه ،

 رفت جایی که فکر میکرد حداقل اونجا میتونه فراموشت کنه و دیگه مزاحمت نباشه ،

اگه خواست نشونی از کلبه ی سوخته ی من بگیره ،

بهش بگین اون رفته اون دور دورها اونجایی که هیچ راه ارتباطی با این کره ی خاکی نداره ،

اگه بعد از شنیدن این حرفها دونست که به کدوم دیار پر کشیدم بهش بگین که نذاشتم  سقف بزارن روی خونه ابدیتم چون میخواستم با بارش چشماش سیراب بشم و مرواریدهای وجودش روشنایی و زینت دهنده ی شبهای تاریک و تنهاییم باشه ،

 بهش بگین روزهای جمعه بیاد به دیدنم ،

بهش بگین به احترام روز تولدش به همون اندازه شاخه گل رز سرخ بزاره روی خاکی که وجود یه عاشق دل خسته و شکسته دل رو در بر گرفته .

در آخر بهش بگین خیلی دوست داشت و داره اما طرز گفتنش رو بلد نبود ، 

بهش بگین نمیدونست چه طوری بهت بگه که خودتو ،

وجودتو می خواست نه شغل و شهرت و موقیعت و ثروتتو ، بهش بگین خیلی تلاش کرد که بهت بفهمونه خاطرتو خیلی میخواد اما نشد ،

بهش بگین دیوار و سقف خونه ابدیتمو خودش انتخاب کنه و روش بنویسه عاشق شکسته دل (  MAH) و باز هم بهش بگین یادت که نرفته این سه حروف رو که اسم تو سردسته ی همشونه یعنی چی ؟؟؟

دست نوشته های من : ( آنچه از دل بر آید )

سلام ، نه نمیگم سلام ، میدونی چرا ؟ نه نمیدونی! چون حسم میگه این سلامه که منو از تو دور میکنه ، یه کلمه هم یه کلمه اس واسه زودتر رسیدن حرفم به تو . واسه اولین بار سلام بی سلام ، جاشو سه نقطه میزارم که نگی جاشو تصاحب کردم ، ...، خب حالا میرم سر اصل مطلب ، یادته چند روز پیش چه روزی بود؟ خب خدا رو شکر حداقل اون روز رو یادته ، میدونی سال قبل تو همین روز چه اتفاقی افتاد ؟ بازم میدونم که نمیدونی آخه یه وقت های حساس که میرسه میشی عینهو مرده متحرک البته دور از جون ، هیچ کیو هیچ چیو تو این زمان ترجیح میدی نبینی  و نشنوی . خب یادت نیست مشکلی نیست یادت میارم ، فکر کنم مضمون این نامه رو بخونی همه چیز یادت بیاد ...

 " با هفت آسمون پر از گلهای میخک ، با صد تا دریا پر از عشق و اشتیاق و پولک ، یه قلب مهربون با یه حس بی قرار و  کوچک فقط میخواد بهت بگه تولدت مبارک گل من .

 سلام امروز بهترین روز زندگی منه خیلی انتظارشو کشیدم تا این روز اومد ، من چیزی ندارم که بهت هدیه کنم جز یه قلب همیشه عاشق ، مختاری قبول کنی یا نکنی ، و البته یه تبریک ساده تولد .پشت سر گذاشتن 2۳ بهار زندگیست مبارک . "

 خب خوندی ، همه چیز یادت اومد ، دقیفا یه سال قبل همین روز درست ساعت 6:50 صبح این نامه با همین مضمون به دستت رسید ، چرا تعجب کردی ؟!! لابد با خودت میگی این چرندیات چیه که سر هم کردم و بهت میگم ! خب کمی صبور باش و ادامه اشو بخون ، بازم مضمکون این نامه که برای چنین روزی برات نوشتم رو بخون ...

 " 24اُمین بهار زندگیت را تنایی جشن میگیرم تا همیشه یادت بماند که روزی کسی توی زندگی ام بود که دوستش بدارم و تولدش را با خودش جشن بگیرم . "

 خب اینم خوندیش حتما فهمیدی که قرار بوده این نامه تو همین  سال و همین روز بدستت برسه ، اما  چرا نرسیده ! یه کمی دیگه صبور باشی جواب چراتو هم میگیری اما نه الان ! ....

 لابد با خودت میگی چرا نوشتم روزی کسی توی زندگی ام بود ؟! ...

 درست یه سال پیش همین روز و همون ساعت قلبم رو دو دستی بهت هدیه کردم بودن اینکه یه تشکر خشک و خالی ازم بکنی ، بی تفاوت بی تفاوت از کنارش گذشتی ...

 مهم نیست که بی تفاوت بودی ، مهم نیست که بهترین عضو بدنم رو بهت هدیه دادم ...

 این چرندیات رو بلغور کردم که بهت بگم اون عضو قرمز و کوچیک بدنمو که توی این یک سال فقط به خاطر تو تپید رو پس بدی ! فکر نکن خسیس شدم ، فکر نکن اون قلب دیگه به دردم میخوره و میتونه برگرده به بدنم واسه ادامه حیات یا میخوام به کسی دیگه تقدیمش کنم ! ...

 اون قلب نه واسه ادامه حیات خوبه و ن به درد کس دیگه ای میخوره چون اون توی یک سال توی دستا ی تو له شده ، پس کسی یه قلب له شده رو قبول نمیکنه ! از بابت ادامه حیات من هم نگران نباش چون خیلی وقته یه سنگ آسمونی رو از اون بالای سرم چیدمش و گذاشتم جای قلب از دست داده ام ...

 حالا با خودت میگی چرا سنگ ؟ چون نه مهربونه و نه احساس داره که گول بخوره و عاشق بشه و یه بار دیگه بخوام تقدیمش کنم به یه نامرد دیگه مثل خودت ...

 خب حالا جواب چرای اون بالاتو بگیر ... اون نامه بدستت نرسید چون منتظر یه فرصت بودم که قلبمو ازت پس بگیرم ، میدونم میگی هدیه که هیچ وقت پس نمیگیرن ! اما هدیه ای که بی مصرف باشه و سراغشو نگیری همون بهتر که ازت پس بگیرم چون میخوام همیشه جلوی چشام باشه که اگه اون قلب سنگی یه وقت خواست آب بشه یادم باشه دل سپردن اونم توی این دنیای کثیف اونم یه طرفه یه حماقت بزرگه ...

" پس خیلی محترمانه لطف کن قلبمو پس بده ..."

( اگه خیلی چیزا توی این نوشته هام تغییر کرده تقصیر من نیست ، تقصیر خودته که کارمو خراب کردی . )

دست نوشته های من : ( آنچه از دل بر آید )

برو که دیگه از چشم و دلم افتادی با اون کارت ...............

 اگه تمام آدمای دنیا ..........

حتی اگه آسمون ها ، دریا ها ،ساحل ها ، جنگل ها و ........

وخیلی چیزای دیگه به حرف بیان و ضمانتت رو بکنند...........

 و قسم بدن که تو همونی شدی که دلم میخواد ............

بازم یه نیم نگاه بهت نمیندازم چه برسه به اینکه تو رو بخوام ............

 سهم من از عشقت فقط دلتنگیام بود که تموم شد ...............

  ^{یادته اون شب ،}

  ^{همون شبی که بعد از مدتها قهر ،}

   ^{قهری که نمیدونستم بابت چیه به خودت زحمت دادی که جوابمو بدی ،}

    ^{همون شب بعد از مدتها مروارید دریای چشمانم به ساحل گونه هام غلتید .}

  ^{اره همون شب بود که بابت خطایی که نمیدونستم چیه منو اون همه مدت}

   ^{مجازات کردی ودریای چشمانم رو طوفانی و بارون زده کردی ،}

  ^{اره همون شب بود که به عمق چاه علاقه ام پی بردم} 

 ^و